Twee instituten

Gerelateerde afbeelding

Ion Iliescu werd tot president van Roemenië verkozen, terwijl zijn collega’s ministers, parlementsleden, bankdirecteuren en multimiljonairs werden. De nieuwe Roemeense elite die het land nu nog steeds beheerst bestaat voornamelijk uit voormalige communisten en hun families. De massa die zijn nek uitstak in Timi§oara en Boekarest moest het met de schamele restjes doen, omdat ze niet wisten hoe ze samen een efficiënte organisatie op moesten bouwen die kantoor per uur rotterdam hun belangen zou vertegenwoordigen.
Iets vergelijkbaars gebeurde met de Egyptische revolutie van 2011. Wat de televisie in i989 deed, deden Facebook en Twitter in 201i. De nieuwe media hielpen de massa bij het coördineren van zijn activiteiten, zodat duizenden mensen op het juiste moment de straten en pleinen op gingen en het regime van Mubarak omverwierpen. Het is echter één ding om 100.000 mensen naar het Tahrirplein te krijgen, maar iets heel anders om greep te krijgen op de politieke machinerie, om de juiste handen te schudden in de juiste achterkamertjes en om een beetje kantoorruimte huren almere effectief een land te runnen. Toen Mubarak opstapte, konden de demonstranten het vacuum niet opvullen. Egypte had maar twee instituten die georganiseerd genoeg waren om het land te regeren: het leger en de Moslimbroederschap. Vandaar dat de revolutie eerst werd gekaapt door de Broederschap en uiteindelijk door het leger. De Roemeense ex-communisten en de Egyptische generaals waren niet intelligenter of beter met hun handen dan de oude dictators of de demonstranten in Boekarest en Caïro. Hun enige voordeel was dat ze flexibel konden samenwerken. Ze werkten beter samen dan de massa en ze waren tot veel meer flexibiliteit in staat dan de bekrompen Ceau§escu enMubarak.
Meer dan seks en geweld
Als sapiens over de wereld heersen omdat we de enigen zijn die flexibel kunnen samenwerken met grote aantallen soortgenoten, dan moet dat ons geloof in de heiligheid van het mensdom wel ondermijnen. We denken vaak dat we zo speciaal zijn en daarom allerlei privileges verdienen. Als bewijs daarvoor wijzen we op de fantastische prestaties van onze soort: we hebben de piramiden en de Chinese muur gebouwd en ontdekt hoe atomen en DNA-moleculen in elkaar zitten, we zijn naar de Zuidpool en de maan gereisd. Als die prestaties voortkomen uit een of andere unieke essentie die ieder individueel mens heeft – een onsterfelijke ziel of zoiets dergelijks – dan zou het zin hebben om al het menselijk leven heilig te verklaren.

Combinaties en scheidingen

Gerelateerde afbeelding

Helaas verwerpt de evolutietheorie het idee dat mijn ware zelf een ondeelbare, onveranderlijke, potentieel eeuwige essentie is. Volgens de evolutietheorie zijn alle biologische entiteiten -van olifanten en eikenbomen tot cellen en DNA-moleculen -opgebouwd uit kleinere, eenvoudigere delen die zich onophoudelijk met elkaar verbinden en van elkaar losmaken. Olifanten en cellen zijn geleidelijk geëvolueerd als gevolg van nieuwe combinaties en scheidingen. Iets wat ondeelbaar en onveranderlijk is, kan niet ontstaan zijn door natuurlijke selectie. Het menselijke oog bijvoorbeeld is een extreem complex systeem dat bestaat uit allerlei kleinere conference room rotterdam componenten, zoals de lens, het hoornvlies en het netvlies. Het oog is niet zomaar op een dag in zijn geheel ontstaan met al die onderdelen op de juiste plek. Het is stapje voor stapje ontstaan en dat heeft miljoenen jaren geduurd. Ons oog lijkt erg op dat van Homo erectus, die een miljoen jaar geleden leefde. Het lijkt iets minder op het oog van Australopithecus, die vijf miljoen jaar geleden leefde. Het is heel anders dan het oog van Dryolestes, die honderdvijftig miljoen jaar geleden leefde. En het lijkt niets gemeen te hebben met de eencellige organismen die onze planeet honderden miljoenen jaren geleden bevolkten. Maar zelfs conference room almere eencelligen hebben minuscule organellen die de micro-organismen in staat stellen om licht van duisternis te onderscheiden en van het donker naar het licht te bewegen. Het pad dat van zulke archaïsche sensoren naar het menselijke oog leidt, is lang en bochtig, maar als je honderden miljoenen jaren de tijd hebt, kun je die hele weg zeker wel stap voor stap afleggen. Dat kan omdat het oog is samengesteld uit allerlei verschillende onderdelen. Als een van die onderdelen om de paar generaties een beetje verandert door een kleine mutatie – het hoornvlies wordt bijvoorbeeld iets boller – dan kunnen die veranderingen miljoenen generaties later een menselijk oog opleveren. Als het oog een holistische entiteit was, zonder losse onderdelen, had het nooit kunnen evolueren door natuurlijke selectie.

Antropologische en archeologische aanwijzingen

Gerelateerde afbeelding
Er zijn antropologische en archeologische aanwijzingen dat de jagers-verzamelaars van weleer waarschijnlijk animisten waren: ze geloofden niet dat er een kloof bestond tussen mensen en andere dieren. De wereld -het plaatselijke rivierdal en de omringende bergen -was eigendom van al zijn bewoners en iedereen volgde dezelfde regels. Die regels gingen gepaard met eindeloze onderhandelingen tussen alle betrokken wezens. Mensen praatten met dieren, bomen en stenen, en ook met feeën, demonen en geesten. Uit dit web van communicatie ontstonden waarden en normen die niet alleen van toepassing waren op mensen, maar ook op olifanten, eikenbomen en fantomen.7 Het animistische wereldbeeld leeft nog steeds bij sommige co-working space rotterdam gemeenschappen van jagers-verzamelaars die tot in de moderne tijd zijn blijven bestaan. Een van die stammen is het Nayaka-volk, dat in de tropische wouden van Zuid-India leeft. Antropoloog Danny Naveh, die de Nayaka jarenlang heeft bestudeerd, meldde dat een Nayaka die door de jungle loopt en daar een gevaarlijk dier tegenkomt, zoals een tijger, een slang of een olifant, tegen zo’n dier kan zeggen: ‘Jij woont in het woud. Ik woon ook in het woud. Jij bent hier gekomen om te eten en ik ben hier ook gekomen om wortels en knollen te verzamelen. Ik ben hier niet om je kwaad te doen.’ Op een keer werd een Nayaka gedood door een mannelijke olifant die ‘de olifant die altijd alleen loopt’ werd genoemd. De Nayaka weigerden beambten van de Indiase boswachterij te helpen het dier te vangen. Ze vertelden Naveh dat deze olifant vroeger bevriend was met een andere mannelijke olifant, waarmee hij altijd co-working space almere rondzwierf. Op een dag vingen boswachters de tweede olifant en sindsdien was ‘de olifant die altijd alleen loopt’ boos en gewelddadig geworden. ‘Hoe zou jij het vinden als je man van je werd afgepakt? Zo voelde deze olifant zich ook. Die twee olifanten gingen ‘s avonds soms elk hun eigen weg[ … ] maar ‘s ochtends kwamen ze altijd weer bij elkaar. Op die dag zag de olifant zijn vriend vallen en op de grond liggen. Als er twee altijd samen zijn en je schiet er één dood, hoe zou de ander zich dan voelen?